– برونشکتازی یک اختلال اکتسابی برونشهای اصلی و برونشیولها است که با اتساع غیرطبیعی دائمی و تخریب دیوارههای برونش مشخص میشود. ایجاد برونشکتازی نیاز به یک عفونت عفونی به علاوه اختلال
در تخلیه، انسداد راه هوایی و/یا نقص در دفاع میزبان دارد.
● علل متعددی وجود دارد . این علل شامل انسداد راه هوایی (مثلاً آسپیراسیون جسم خارجی)، نقص در دفاع میزبان، فیبروز کیستیک (CF)، بیماریهای روماتیسمی و سیستمیک، مژکهای دیسکینتیک،
عفونتهای ریوی و آسپرژیلوز برونکوپولمونری آلرژیک (ABPA) است.
●ویژگیهای بالینی – تظاهرات بالینی کلاسیک برونشکتازی سرفه در بیشتر روزهای هفته، تولید روزانه خلط مخاطی-چرکی و چسبنده برای ماهها تا سالها و سابقه تشدید بیماری است. شکایات کمتر اختصاصی
شامل تنگی نفس، خلط خونی، خس خس سینه و درد قفسه سینه است.
ارزیابی تشخیصی: تست های آزمایشگاهی و میکروبیولوژیکی، تصویربرداری رادیوگرافی و آزمایش عملکرد ریوی است .
ارزیابی اولیه بیمار مبتلا به برونشکتازی باید شامل شمارش کامل خون با افتراق، تعیین مقدار ایمونوگلوبولین (IgG، IgM و IgA) و کشت خلط و اسمیر برای باکتریها، مایکوباکتریها و قارچها باشد.
●تصویربرداری – رادیوگرافی قفسه سینه در اکثر بیماران مبتلا به برونشکتازی غیرطبیعی است. با این حال، سیتیاسکن قفسه سینه، آزمایش تعیینکننده برونشکتازی است. ویژگیهای مشخص سیتیاسکن
برونشکتازی شامل اتساع راه هوایی (نسبت قطر مجرای راه هوایی به شریان ≥1.5)، عدم باریک شدن راه هوایی و مشاهده راه هوایی در حاشیه ریه است. ضخیم شدن دیواره برونش، اتساع کیستیک برونشها،
و پلاکها یا بقایای مخاطی-چرکی همراه با احتباس هوا ممکن است مشاهده شود.
